Terwijl half Vlaanderen het hier vorige week had over het nieuw lief van Tom Boonen en vanaf deze week over de nieuwe dienstregeling van de NMBS wil ik toch even zeggen dat het schoolgaan mij niet meer aanzet tot lachen. Ik ben het simpelweg beu. Het laatste jaar Handelswetenschappen aan EHSAL is tijdvullen met daarbij een thesis op wat mij betreft veel te weinig studiepunten. Als je dan weet dat ik dit jaar mijn thesis nog niet doe (omwille van oude puntensystemen), dan zal je wel begrijpen dat de verveling soms nogal zwaar toeslaat dezer dagen.
Mijn examenrooster daarentegen is ronduit boeiend. Studenten met een thesis (laat ons zeggen Masterstudenten) krijgen drie weken ’schrijfverlof’ om te schrijven aan hun thesis. Ook studenten zonder thesis krijgen die vakantie, hoezee! Dat betekent dus dat ik 5 examens heb, op een tijdspanne van 10 dagen (7 tot 16 januari) en dan bijna 3 weken met mijn vingers mag gaan draaien. Maar wees gerust, ik zal andere studenten met examens lastigvallen om hen succes te wensen en van die dingen. Misschien zou ik ook eventjes ergens kunnen gaan werken, kwestie dat er ook eens geld in het laatje komt?
Nog een half jaartje EHSAL met zijn boeiende lessen, gevolgd door een half en half jaartje EHSAL met een thesis die hopelijk een beetje boeiend genoeg zal zijn zodat ik hier af en toe eens kan over komen leuteren. Dan is het voorbij en kan ik eindelijk gaan werken. Ik heb er zo hard en zoveel zin in. Eens het zover is, zal het vermoedelijk allemaal net andersom zijn. Dat is een cliché, sorry.
En nog even ter informatie: de nieuwe dienstregeling van de NMBS is geweldig. Vandaag reden de treinen zelfs zonder vertraging en ik moet 30 meter minder stappen om ’s morgens mijn trein te nemen.
Ik weet het, soms ben ik echt nog een klein kind.
