Iedereen roddelt graag, dus niemand hoeft het te ontkennen. Daarom even mijn bijdrage tot de maatschappij. Een verhaaltje, have roddel -want volgens mij is het de volledige waarheid- over ons “frituur”.
Wij hebben sinds juli of augustus, sla me dood, ik weet niet meer juist wanneer, een eigen frituur in het dorp. Jawel, tevoren moesten we nog zeker 5 minuten met de auto rijden vooraleer we er eentje tegenkwamen, nu kan dit op 2 minuten te voet, u leest het goed “te voet”.
De mensen die het uitbaten zijn een beetje raar (1ste roddel). Al na een paar weken had de man van het gezin een mislukte zelfmoordpoging achter de rug (roddel 2). Dat het een roddel was, mocht blijken uit het feit dat hij nog steeds frieten stond te bakken. Of had hij misschien geprobeerd om zich te vergeven met een bus mayonaise ofzo. Roddel twee had wel enige waarheid, want na verloop van tijd stond ’slechtgezinde dochter’ achter de toog en was meneer nergens meer te bekennen.
Meneer en mevrouw zouden momenteel aan het scheiden zijn (roddel 3), want mevrouw heeft al een andere vriend (roddel 4) en meneer zit ondertussen zijn tijd te verdoen in een zothuis (roddel 5). Tot overmaat van ramp staat het frituur ondertussen al terug te koop, en dat voor een gezin dat 15 jaar lang een frituur opengehouden heeft, waarvan toch een half jaartje bij ons. Geïnteresseerden zijn altijd welkom, want nu we eens een frituur hebben, willen we het niet meer kwijt.
Nog iemand een sappige roddel?
