Gisteren stond er in het jongerengedeelte van Het Nieuwsblad een artikel over twee meisjes van 10 en 11 die later topmodel wouden worden. Ze hadden van Het Nieuwsblad de kans gekregen om eens een fotoshoot te mogen maken met een echte fotograaf. Het artikel zelf was er dik over. Wat die twee meiden durven zeggen getuigt van een dikke nek van hier tot minstens het zuiden van Frankrijk.

Ze wouden beiden topmodel worden, en zouden dus ook wel aan allerlei wedstrijden willen meedoen (zoals op televisie zo vaak), maar het zou natuurlijk kunnen dat ze veel eerder ontdekt zouden worden, dan was zo’n wedstrijd helemaal niet nodig. Een extraatje als het ware. Dat noemen ze nu eens zelfverzekerd zijn. Ze gingen het maken, zoveel stond wel al vast.

Het beste was echter dat de twee ook niet weigerachtig stonden tegenover plastische chirurgie. Als de manager vindt dat mijn neus te dik is, dan laat ik die toch gewoon aanpassen? Want ja, een ander weet wel wat goed is om mijn carriere op de rails te houden. Dat vind ik er toch een beetje over gaan eigenlijk. Weten die kinderen wel wat ze zeggen?

Ik denk dat er nog een paar dromen gaan kapot spatten in de komende jaren vrees ik …