Ik ben altijd heel tolerant geweest op het gebied van mensen die met een “L” op hun achterruit reden. Ik was namelijk ook nog één van hen geweest. Stuntelig zwalpen, dat paaltje net niet raken, schakelen wat was dat? Elke keer als ik een ongelukkig slachtoffer zag rijden reed ik extra voorzichtig en beperkte alle mogelijke stress door bijvoorbeeld niet in z’n gat te gaan hangen zoals menig Johnny dat wel eens poogt te doen. Johnny’s willen nu éénmaal indruk maken op iedereen met hun geweldig hete auto’s.
Spijtig genoeg schrijf ik hier een beetje in verleden tijd. Het viel me eergisteren namelijk op dat ik me zonder ervan bewust te zijn een “L-rijder” aan het bekritiseren was. Daar waar ik vroeger “goed zo, zonder stilvallen” zei, zei ik nu “sneller dan 20km/uur is ook niet verboden hoor”. Waarom het gebeurde, geen idee, maar het was wel de eerste keer. Treed ik nu toe tot het rijk der verbitterde autobestuurders? En dat net nu ik 2 jaar mijn rijbewijs heb (1 februari 2006). Ik zal er op letten de volgende keer.
Voor alle duidelijkheid: ik ben niet gelijk een Johnny in zijn gat gaan hangen. Zo heet is mijn auto (in bruikleen van de moeder des huizes voor alle duidelijkheid) nu ook weer niet. Ik heb hem gewoon tegen een gigantische snelheid voorbijgevlamd, luid toeterend en heb hem mijn middelvinger getoond.
Ok, dat laatste was een leugen, ik heb mijn braafjes aan de regels gehouden, zoals het hoort. 
