Het weekend is weer voorbijgevlogen. Dat komt ervan als je je amuseert. Ik had weer minstens 27 ideetjes in m’n hoofd om over te bloggen, maar ik ben ze weer allemaal kwijtgeraakt, zonde?
Eurovisie is al veel minder boeiend om over te schrijven. Het kaf is van het koren gescheiden en in principe enkel deftige kandidaten in de eerste halve finale. Tanja Dexters vloog naar huis. Eindelijk gerechtigheid dus misschien, want echt zingen deed ze niet. Al was haar liedje nu wel zeer ‘Eurovisiegetint’, dat moet ik toegeven. De Paranoiacs hebben de meeste fans, zoveel is duidelijk, maar volgens mij hebben ze nog steeds niets te zoeken op het festival zelf. Als je wilt rocken, rock dan zoals Lordi, anders zal het niet voor dit jaar zijn. Of doe het zoals Ierland, met een kalkoen. Nelson won, met overtuiging, maar of hij voor Eurovisie gemaakt is …
De beleggerscompetitie is ondertussen reeds een grote teleurstelling. Het spel zit heel slecht in elkaar. Om de ’speler’ te beschermen zorgt het spel ervoor dat als je verkoopt, je wel degelijk verkoopt aan de prijs die je wou en geen lagere prijs, en dat je koopt aan de gekozen prijs, niet de prijs waar het aandeel ondertussen naar gestegen is. Bescherming is leuk, maar het omgekeerde is dat niet. Zo is het onmogelijk om een aandeel te kopen dat nog sterk zal stijgen, want dan beschermt het spel je, aangezien de prijzen steeds stijgen. Wil je een ramp vermijden en een aandeel verkopen dat pijlsnel aan het zakken is, dan ben je er ook aan voor de moeite. Aangezien het spel je wil beschermen, zal het je aandelen niet verkopen omdat de prijs onder je prijs ligt die je wou voor het aandeel. En dan is er ook nog de idiote limiet dat je maar 20 aan- of verkopen per week mag doen. Hypocriet als ik ben, speel ik natuurlijk lustig voort. Na de 1000 euro verlies van vorige week, sta ik momenteel op 400 euro winst. Ik ga het nog leren!
Ondertussen borrelt er in mij een idee voor een nieuw blog op …
