Athene, stad van de Olympische spelen, de Akropolis en z’n boeiende wisseling van de wacht, staat sinds kort ook in m’n geheugen als smogstad. Ze mogen zeggen wat ze willen van Peking, in Athene was het niet veel beter. Op bepaalde momenten was het zo erg dat je maar enkele kilometers ver kon zien, op plaatsen waar dat er tientallen hoorden te zijn. Niet meteen een overdreven positief beeld om het verhaal mee te starten.

Athene, de stad uit de oudheid, of waar ze ook vandaan mag komen, ligt er heden ten dage afschuwelijk vuil bij, tenzij je mooi binnen de toeristische paadjes blijft. We hadden het geluk dat het net Pasen was toen we er toekwamen. Alles, maar dan ook letterlijk alles was gratis te bezoeken. Meteen €48 euro uitgespaard. Nadeel is natuurlijk dat iedereen wel doorhad dat het volledig gratis was en dat het er dus bijna letterlijk stonk van de toeristen.

De Griekse keuken kon me wel bekoren. Vooral veel kaas, Griekse salades en natuurlijk ook Mousaka. Belangrijk voor de Grieken is dat alles heel snel moet gaan. Het voorgerecht is nog niet half binnengewerkt, of de hoofdschotel komt er al aan. Raar genoeg werd er ons bijna nooit een dessert aangeboden en eens het eten opgediend was, kon het soms heel lang duren vooraleer de rekening op tafel lag. Dan was alles relax.

Athene was niet onze enige bestemming. Na de Griekse hoofdstad bezochten we andere toppers zoals Meteora, Delphi, Nauplion Mykene en Epidaurus. Ik zou mezelf niet zijn, moest ik niet teruggekomen zijn met een geheugenkaartje vol foto’s. Wie zoekt, die vindt ze misschien op mijn Flickr.