Ik had er al veel over gehoord. Tempelhof was een gigantische luchthaven. Een luchthaven met een geschiedenis. Ik was dan ook zeer benieuwd om deze luchthaven eens te bezichtigen en er tienduizenden foto’s te trekken. Meteen werd echter duidelijk waarom er een plan op tafel ligt om Tempelhof te sluiten.
In de jaren ‘30 en ‘40 en na de val van de Berlijne Muur kende de luchthaven z’n succesjaren, maar nu moet Tempelhof het met veel minder stellen. Al van bij de landing vrijdagmorgen was het vrij duidelijk dat het heel rustig was op de luchthaven. Er stonden slechts enkele toestellen uit te rusten van hun vlucht en dat waren dan nog allemaal van die kleine gevalletjes.
Te voet naar de terminal, de oudheid in. Binnen in het gebouw, een doodse stilte. Geen gezellige drukte zoals in Zaventem, de centrale hal lag er maar verlaten bij en zag er vooral vrij oud uit.
De terugkeer naar België was zo mogelijk nog typerender. Aanschuiven hoefde niet, er stond toch niemand te springen om naar Brussel te vertrekken met de vlucht van 20.55 (de laatste vlucht van de dag op de luchthaven). De handbagagecontrole was echt erg. Mensen sprongen recht, begonnen te lachen, oefenden ijverig hun taken uit. Eindelijk was er nog iemand die gecontroleerd moest worden. Blij dat ze waren.
27 April komt er een referendum over de mogelijke sluiting van Tempelhof. Economisch gezien is het natuurlijk sowieso beter om de luchthaven te sluiten, maar is er dan geen enkele oplossing? Er zijn veel voorstanders, maar ook veel tegenstanders. Het hele Berlijnse straatbeeld werd gevuld met posters voor en tegen. Het zou zonde zijn om het hele project op te geven. Het is een hele geschiedenis op zich. De geschiedenis mag toch niet vernietigd worden? Want wie weet, breken ze Tempelhof (290.000m² in oppervlakte) gewoon af …
Geplaatst in Overpeinzingen, Reizen | Categorie: Berlijn, Berlin, City-trip, Duitsland, Luchthaven, Tempelhof, Vakantie
