Gisteren, toen ik voor de verandering nog maar eens naar National Geographic aan het kijken was, samen met Anneke, begon er een reportage over rollercoasters. Anneke had er om het zacht uit te drukken geen goesting in om er naar te kijken, maar ik was zo overtuigend dat het idee toch goedgekeurd werd.

Pretparken, het is al veel te lang geleden dat ik mezelf nog eens onder de bezoekers mocht rekenen. De reportage ging over een nieuw te bouwen rollercoaster, de Kingda Ka. Het is niet nodig om te zeggen dat mijn interesse meteen gewekt was. De baan zou de hoogste en de snelste ooit worden. Na een paar probleempjes kwam alles in orde en was dit het resultaat. Lekker, toch?

Hoe langer ik zat te kijken, hoe meer goesting ik kreeg om ook nog eens te gaan ‘pretparken’. Al eeuwen zeggen mijn geweldige vriendjes en ikzelf dat we het eens moeten doen en steeds weer maken we halve afspraken. Nu moet het maar eens gedaan zijn met die halve afspraken. Deze zomer wordt er een pretpark bezocht of ik ben boos. Klink ik nu als een klein kind?