Gisteren gingen Anneke en ik op zoek naar onze favoriete pizzeria in Heist-Op-Den-Berg. Laat het duidelijk zijn dat daarmee bedoeld wordt dat het de beste in Heist is, en niet onze allerfavorietste der favorieten gelijk ze zeggen. Maar wel goed genoeg, om en toe eens langs te gaan.

We zaten daar en niets gebeurde. De bazin had het vrij druk, zoveel was duidelijk. We bleven geduldig zitten wachten. Een half uurtje later zaten we nog te wachten. Het hoeft niet gezegd te worden dat wij heel verdraagzame en geduldige mensen zijn. Tot twee keer kwam de bazin ons zeggen dat ze meteen zou komen, elke keer weer bleek dat een beetje overdreven. En dan toch, na 3 kwartier werd onze bestelling opgenomen. We zaten dood van de honger en de dorst.

Maaltijd was ok, zoals altijd, niets op aan te merken.

Maar dan, het einde. Dat was iets heel anders.

We hadden drie maaltijdcheques, voor een totale waarde van 18 Euro. De rekening bedroeg 21,10 Euro. We moesten dus nog opleggen. We betalen met de cheques en daarenboven 50,10 Euro. Die tien cent voor het gemak. We verwachten ons aan 47 euro wisselgeld, maar in ruil daarvoor krijgen we een half hysterische bazin die ons komt zeggen dat ze het niet snapt. Hoe willen we nu betalen? Ons lijkt het duidelijk en we leggen het nog eens uit. Onmogelijk volgens haar, we moeten met de 50 Euro betalen, of meer gepast betalen, want ze had geen kleingeld! Of we geen briefje van 5 euro hebben? Ja, dat hebben we en we betalen dan zo maar …

Laat het even bezinken.

De bazin had geen kleingeld, remember. Reken nu eens uit hoeveel kleingeld beide opties zou opleveren? Inderdaad in de optie met het briefje van 50 Euro, krijgen we briefjes + 2 euro kleingeld. In de optie met 5 Euro … 2 euro. Sterk he, voor iemand die geen kleingeld in heeft en daar dan geweldig veel problemen over maakt.

Alles bij elkaar stak het ons daar een beetje tegen. Alles bij elkaar denken we daar niet snel meer terug te komen. Madam de bazin heeft een beetje heel veel van haar krediet verloren.

Your response: