Nog iets dat ik nooit had gedacht. Dat ik na een maand werken bij met enige spijt moet zien dat het alweer bijna gedaan is. Ook al was ik maar een simpele kassier, het werk was druk, maar leuk. De eerste werkdag vertrok ik naar huis met hoofdpijn van hier toch in Tokyo, dat beterde wel … Het werk werd zowaar leuk in plaats van stresserend. De kerstperiode is leuk om aan de kassa te werken. Veel mensen. Heel veel mensen. Soms heel veel te veel, op andere momenten dan weer helemaal geen mensen. Zoals op de momenten wanneer de mensen denken dat de winkel al dicht is en dus niet meer binnenkomen. De fun achter de kassa is op die momenten niet ver te zoeken.

En waarom doen we dit alles? voor het geld uiteraard. Naast het studeren is een beetje werken ook altijd handig. Begin februari gaan we een weekje naar New York en zo’n dingen kosten uiteraard wel een beetje geld. Het doel heiligt de middelen. Na NY moeten Anneke en ik trouwens eens beginnen aan onze Bongo-bonnen. Er ligt nu al een torentje van 3 bonnen. 1 Ontbijt, 1 cultuurweekend en 1 theaterbon. Een mens weet wat doen.

Ik zou bijna mijn thesis vergeten.